ikibinondokuz
Böyle artık bam bam bam şeklinde yazıya girişmezsem yazamıyorum, olmuyor. Sıfır plan ile Allah ne verdiyse düşüncesiyle yazmaya başlayalım bakalım.
2019'un hayatımda önemli bir yeri olması gerekir çünkü:
1. Üniversiteden mezun oldum
2. KPSS'ye girdim
3. Ücretli öğretmen olarak çalışmaya başladım
4. Atanacağım %99 kesinleşti
5. Ehliyet aldım (ama trafik hala çok korkutucu)
6. Açıköğretimden fotoğrafçılık ve kameramanlık okumaya başladım
Ama gelin görün ki yine de düşününce çok mutlu olduğum, memnun kaldığım bir yıl değil. Nankörlük de etmek istemiyorum aslında çünkü sağlığım yerinde, ailem yanımda çok şükür ama her şey o kadar sıradan geliyor ki artık... Benim anlatamadığımı çok güzel çizmişler buyrun bir de ona bakalım ve durumun vahametini anlayalım.
Yansın...peki..tamam..hehehe
Derinlerde durum böyle olsa da yüzeyde hala fangirllüğe ve zevzekliğe devam ediyoruz çok şükür. 2019'da yine bir sürü diziye başladım ve yine bir sürüsüyle yollarımızı daha finale varmadan ayırdık. Olur da bu yazıdan sonra hala enerjim kalırsa favori dizilerim listesi yapacağım, tam olarak şu blogta: KOREDİZİSİMİ.
Bu caanım bloguma yeteri kadar ilgi gösteriyormuşum gibi bir de bu yıl Ecrin ve Fatma ile gaza gelip Kore dizilerinden konuşacağımız bir blogta toplaştık. Hızlı başladık, güzel ilerliyorken gerçek hayata yenik düşünce blogda da işler duruldu biraz ama bizi bir araya getirdiği için bile 2019'un en güzel olaylarından biri sayılabilir.
En yakın arkadaşımla manga çevirmeye giriştik hem de dünyanın en tatlı mangasını!!!!! Ama sonra benim üşengeçliğim kontrolü devraldı ve onu bile editlememeye başladım. Yine de yılın an tatluş girişimiydi, biraz motive olayım editlemeye geri döneceğim ve burada da paylaşacağım, beklemede kalınız!
Okuma anlamında da iyice batmış gidiyordum ki Storytel imdadıma yetişti. Yeni yılla birlikte zam geldiği için kırgın ve kızgınım ama sanırım vazgeçemeyeceğim. Storytel maceramı sene içinde yazdığım nadir yazılardan biri olan Önce Eylem Sonra İlham yazımda okuyabilirsiniz.
Araba sürme konusunda tahmin ettiğim üzere pek yetenekli olmadığımı ama sürüş hocamın ve babamın da hiç yardımcı olmadığını gördük. Gerçekten bu dört kişilik ailede öğretmen sabrı bir tek bende var. Kendimi övmek için söylemiyorum onu da başka zaman yaparız ama cidden bu böyle. Babamla sürüşe çıktığımız ilk gün "ne var bisiklet gibi işte niye yapamıyorsun" dediğinde anlamalıydım asla bilmeyenin halinden anlamayacağını ve olan hevesimi de yok edeceğini ama inat ettim lololololol. Pes etmeye yatkın bir insana dönüştüm son zamanlarda ama bazı huylar var ki hemen gitmiyor. Onlardan biri de gereksiz oğlak burcu inatçılığı... Şimdi bu inadın karşılığını araba sürme korkusuyla ödüyorum.
2019'da arkadaşımın günlük yazmak haaaaaarika bir şey gazlamasıyla günlük yazmaya başladım ama yanılmıyorsam 4. günde bıraktım.
2019'da odada tek kaldım. Kardeşim, eşek sıpam büyüdü de üniversiteli oldu, yurtta kalmaya başladı. Koskoca odada tek kaldım, fazlasıyla garipsedim, drama queen'e bağlayıp her köşede ağladım jdkflj Şimdilerde alıştım gibi ama hala tek kardeş olanlara fazlasıyla üzülüyorum. Üç çocuk şart mı bilmiyorum ama bir tane doğurunca ikincisi şart valla.
Böyle sanırım ya, olur da aklıma bir şey gelirse ekleyiveririm yazıya ama şimdilik elveda diyip mülakat başvurumu yapıp çocuklarıma sınav hazırlamam gerek.
Adettendir, sorulmadan geçilmez, sizin nasıl geçti 2019'unuz?^^


