Bir meydan okumanın daha sonuna geldik. Daha doğrusu ben gelemedim ama her gün yazan arkadaşlar oldu, hepinizi imrenmeyle karışık tebrik ediyorum! Bu blog ortamında 5 yılım ve şu zamana kadar böyle hareketli bir ay görmemiştim. Öyle ki bir yerden sonra yazıları okumaya yetişemedim ama çok büyük kısmını kaydettim. Yavaş yavaş ziyaretlere geleceğim, kapınızı açık tutunuz efenim :D

En büyük teşekkürü ve alkışı Ezgi hak ediyor bence, bunda hepimiz hemfikirizdir sanıyorum. Çok güzel bir etkinliğe önayak oldu, önayak olmakla kalmadı fire vermeden meydan okuma boyunca birbirinden güzel yazılarıyla burada oldu. Bir kere daha böylesine güzel bir etkinliğe bizi de ortak ettiği için teşekkür ediyorum Ezgiye.

Meydan okumayı benim açımdan değerlendirirsek ben başarılı diyorum :D Meydan okumayı yarısına kadar bile getiremedim ama yazdığım yazıların hepsini o kadar severek yazdım ki harcadığım her saniyeye değdiler bence. Uzun zamandır bu kadar keyif alarak yazmamıştım, bu bakımdan meydan okuma benim için son derece verimliydi. Bir şeyler yazmayı sevdiğimi bir kez daha fark ettim ve bu konuda ciddi eğitimler almak istediğime karar verdim. 28 Days Blog Challenge sayesinde yeni bir hedefim daha oldu diyebiliriz yani :))

Ayrıca meydan okuma boyunca bir sürü yeni blog okuyup bir sürü yeni kişi tanıdım, en büyük artılarından biri de bu oldu. Çok güzel bir örgü grubuna da dahil oldum böylece😍 Her şeyiyle çok zevkli bir meydan okumaydı, yeni meydan okumalarda görüşmeyi umuyorum💞😄

Yalnız meydan okumanın katılamadığım günleri içimde bir yara oldu. Hem yazmak istiyorum hem de zamanı geçtiği için bırakmak istiyorum. Bu konuda önerilere açığım. Zamanında tamamlayabilseydim bloga bir süre de ara vermeyi planlıyordum KPSS'den dolayı. Ama şimdi bu yarım kalmışlık beni rahatsız ediyor ve kararsızlıktan kendi kendimi yememe neden oluyor :D

Neyse efenim, 28 Days Blog Challenge boyunca yazdığım yazıları aşağıda toplayacağım, kaçıranlar ve tekrar izlemek isteyenler için :p

1. Meydan Okumayı Neden Kabul Ettim

2. Açılın Bugün Benim Doğum Günüm

5. İlham Veren Şeyler

7. Özlenilenler

8. Merak Uyandıran Kitap Girişleri

9. Sıradan Çinko Karbon Pilden Daha Sıradan

10. Hayaller vs. Hayatlar

11. Gece Sirki-Erin Morgenstern Kitap Yorumu

Keyifle kalınız :)

Not: Henüz yayınlayamadığım, yayınlayıp da cevap veremediğim yorumlar oldu, lütfen kusuruma bakmayın. Bulduğum vakitleri yazı yazmak ve yazılanları okumak için kullandım ama şimdi sıra yorumlarda :))

Tam blogumun asıl amacına uygun bir soru var bugün, daha doğrusu 9 gün önce vardı :))

11. Son zamanlarda okuyup bitirdiğin kitabın yorumunu yazabilir misin ?

GECE SİRKİ-ERIN MORGENSTERN

"Sirk, haber vermeden gelir. Gelmeden önce hiçbir duyuru yapılmaz, kimseye haber verilmez. Dün yokken, birden ortaya çıkar."

Heyecanlı heyecanlı kitap okumayalı bayağı oluyordu ki imdadıma Gece Sirki yetişti. Kütüphanede karşılaştık Gece Sirki ile ve Okuyan Muggle Gözde'nin sevdiğini bildiğimden tereddüt etmeden aldım kitabı.

Arka kapağındaki tanıtım yazısı da oldukça merak uyandırıcıydı. Sadece gece yarısı açılan bir sirk ve hiçbir sirkte görülmemiş çadırlar... Kesinlikle kitaba tav olmuştum ve başladım okumaya.

Başladım başlamasına ama kendimi kitaba kaptırmam beklediğimden uzun sürdü, yaklaşık 150 sayfa kadar. Kitap kötü olduğu için değil, aksine çok sevdiğim ve genelde fantastik olan kitaplarda hep böyle oluyor. Yazar, kitaptaki evreni tanıtmadan okuyucuyu birden olayların ortasına atıveriyor ve parçaları birleştirmek okuyucuya düşüyor.

Daha çocukluklarından itibaren bir karşılaşma için eğitilen iki sihirbaz Celia ve Marcoyu, daha önce eşi benzeri görülmemiş bir sirk oluşturmak için bir araya gelen bir grubu ve olaylara nerede ve nasıl dahil olacağını pek kestiremediğimiz Bailey adında bir genci okuyoruz. Hikaye üç farklı koldan, üç farklı tarihte ilerlediği için başta zor geliyor biraz hepsine bütün olarak bakmak ama okudukça parçalar yerine oturmaya başlıyor ve bir bakıyorsunuz ki kendinizi çoktan o evrenin içinde kaybetmişsiniz.

Baştan itibaren bahsi geçen "karşılaşma" benim beklediğimden çok farklı ve bu farklılığa bayıldım. Ben Harry ve Voldemort gibi yüz yüze kozlarını paylaşmalarını beklerken çok daha sihirli ve anlamlı bir karşılaşma oldu. Aşık atışmasına benzettim ben biraz, ikisi kendi bildikleri şekilde sihri kullanarak sirke eklemeler yaptılar. Onlar yaptıkça ben sirke aşık oldum, keşke gerçek olsa da kırmızı atkısını takıp şafak sökene kadar sirkin tadını çıkaran bir rêveur olsam diye düşündüm. Ayrıca iki sihirbaz arasındaki rekabetin imkansız bir aşka dönüşünün ağır ağır oluşu benim açımdan Gece Sirki'ne bir puan daha kazandırdı.

Sirkte birbirinden farklı ve birbirinden büyülü o kadar çok çadır vardı ki betimleme okumayı pek de sevmeyen ben, yazar o çadırları tasvir ederken sadece okumadım gerçek manada o çadırları görebildim. Rüyalardan çıkmış gibiydi çadırlar. En sevdiklerimden biri koku çadırı oldu sanırım.

Gece Sirki kesinlikle beklediğimden daha güzeldi. Olayların bağlanışı, sihrin ve sirkin işleyişi, o tarihi hava, tüm karakterler... Her şey birbiriyle tutarlı ve bütünler nitelikteydi. Keşke seri olsaydı ve bu evrende, bu karakterlerle daha çok zaman geçirebilseydik ama bu sefer de şimdi olduğu kadar etkileyici olmazdı, biliyorum. Bir okur asla tatmin olmuyor, gerçekten iflah olmayız :D

Gece Sirki'ni okuyanlara en sevdiğiniz çadırın ne olduğunu, okumayanlara ise ilginizi çekip çekmediğini sorarak yorumumu burada noktalıyorum.

Keyifli günler!^^

Yaralı olduğum bir konuya parmak basıyor Ezgi ve şöyle soruyor:

10. Şimdiki aklım olsa şu bölümde okurdum dediğin bir dal var mı ? Anlat bakalım neymiş ?

Kemerlerinizi bağlayın, sizi biraz zamanda yolculuğa çıkaracağım. Tarih 2015 yazı. Elimizde bir adet sınav sonucu, bir adet de hedeflerinden uzağa düştüğü için bir kere daha sınava hazırlanıp daha da uzağa düşen bir Eslem var. Kısaca elde var sıfır.

Lisede ve mezun yılında inatla sayısaldan hazırlanmış bu Eslem kişisi. Hazırlanmış hazırlanmasına ama bir türlü istediği puana ulaşamamış. Kara kara ne yapacağını düşünürken annesinin "Bir de TM'deki bölümlere bakalım" demesiyle TM'deki bölümlere bakmaya başlamış. Zaten TM sınavına da annesinin iteklemesiyle girmiş zamanında bu Eslem kişisi, yoksa ona kalsa sayısaldan başkasına bakmazmış.

Bölümlere bakarken sınıf öğretmenliğe gözüne çarpmış, daha önce hiç düşünmediği bir bölümmüş ama neden olmasınmış? Böylece tek bir tercih yazmış ve o da tutmuş: Kocaeli Sınıf Öğretmenliği.

Temsili bir Eslem @nutllove

Her geçen gün bölümünü daha çok seviyormuş ama üniversitesi için aynı şeyi söyleyemiyormuş. Ayrıca bu sırada yapmaktan hoşlanacağı başka bir meslek daha olabileceğini fark etmeye başlamış. İlginç bir farkındalıkmış çünkü lise döneminde hiç sevmediği bir dala ilgi duymaya başlamış: İngilizceye. Kayıp Rıhtım'daki Çevirmenin Çemberi yazılarıyla başlamış bu sevgi ve daha birçok şeyle artıp gitmiş. Ancak çok geçmiş her şey için.

Bazen Polyannalığı üstünde olduğunda atandığını ve atandığı şehirde tekrar üniversiteye başlayıp mütercim-tercümanlık okuduğunu, şansı yaver giderse bir de grafikerlik yaptığını hayal edip mutlu olurmuş. Kötü günlerinde ise başta İngilizceyi nefret ettiren öğretmenlerine, sonra da Kocaelinde kalmasına neden olan her etkene kızınıp dururmuş.

Öyle işte dostlar, hala pes etmiş değilim. Sanırım bu gidişle öğrenciliğim asla bitmeyecek :D

Keyifli günler :)))

8. Kolaya kaçıyorum, yazıyı sen yazmak zorunda değilsin. Bırak da bizim için seçtiğin 3 alıntıyı okuyalım bugün

Kolaylar benim için hep zor oluyor :D O kadar karar veremedim ki bu 3 alıntıya en sonunda kitapların giriş paragraflarından seçmeye karar verdim alıntılarımı. Zira bir kitabı okutan en önemli detaylardan biri bence başlangıçları. İddialı, ilginç, sonunu söylerek başlayan ya da nükteli girişler (Jane Austen<3) bir adım önde başlıyorlar. Öyleyse gelsin alıntılarımız!

On sekizinci yüzyılda Fransa’da, dâhi ve iğrenç kisiler yönünden hiç de yoksul olmayan, bu dönemin en dâhi ve en iğrenç kisilerinden biri sayılması gereken bir adam yasadı. Burada onun hikâyesi anlatılacak. Adı Jean Baptiste Grenouille. Eğer bu ad, de Sade, Saint-Just, Bonaparte vb. mendebur dâhi adlarının tersine bugün unutulmussa, bu kesinlikle Grenouille’un, kendini beğenmislik, insan aymazlık, ahlaksızlık, kısacası allahsızlık bakımından bu ünlü ve karanlık adamlarla boy ölçüsemeyeceğinden değil, dehası ve tek hırsı, tarihte iz bırakmamıs bir alanla kısıtlı kaldığı içindir:
O varla yok arası, kokular dünyası.

Koku-Patrick Suskind

Sevgili Mary (adın buysa tabii),
Bahse girerim benden haber aldığına epey şaşıracaksın. Bu arada, gerçekten benim ama itiraf etmeliyim ki görünüşe göre bu aralar adım aklımda tutmayı bir türlü beceremiyorum. Laura mıydı? Susie? Odile mi yoksa? Öte yandan, anlaşılan kendi adımı da unutmuşum. Değişik bileşimler denemeyi düşünüp duruyorum: Joe Lola’yı Seviyor, Willy Suki’yi Seviyor, Henry seni seviyor tatlım, Georgia? Şekerim, sevgilim. Bunların herhangi biri doğru gibi geliyor mu sana?
Geçen hafta boyunca sürekli bir şeyler olacakmış gibi hissettim, içimde kelebekler uçuşuyordu âdeta. Bir şey olacaktı. Derslerimi anlattım, eve gelip yatağa girdim, bütün hafta olacak o şeyi bekledim ve derken cuma günü öldüm.

Tuhaf Şeyler Oluyor-Kelly Link

Bugün, ölmek için güzel bir gün mü?Sabah uyandığımda kendime bu soruyu sorarım. Sonra Bay Schroeder’ın monoton ses tonuyla bitmek bilmeyen ve uyumamak için kendimi zor tuttuğum üçüncü ders boyunca da. Akşam yemeğinde sofradaki fasulyeyi birilerine uzatırken. Geceleri kafamda dönüp dolaşan düşünceler yüzünden bir türlü uyku tutmadığı için uyanık halde yatağımda uzanırken...
O gün bugün mü?Bugün değilse, ne zaman?

Hayatın Kıyısında-Jennifer Niven

İlgi çekici değiller mi sizce de? Tuhaf Şeyler Oluyor özellikle. Bu kadar merak uyandırıcı olmasına rağmen hala okunacaklar bölümünden okunanlara geçiş yapamadı. Vaktini bekliyor sanırım :D 

Sizin başlangıcını beğendiğiniz kitaplar neler peki? Buyrun yorumlara :))

Hui ve Kino'nun çok sevdiğim The Greatest Wall şarkısından. Şarkıyı aşağıya ekliyorum, öneririm :>

Şu bir gerçek ki 28 Days Blog Challenge'ın bazı maddeleri oldukça zor. Bazen karar veremiyorum bazen ise yazacak bir tane şey bile bulamıyorum. Ama Ezgi'nin şu sorusuna cevabım daha ilk anda hazırdı.

7. En çok neyi özlüyorsun bu hayatta hiç düşündün mü ?

Geçmişte kalan günlerimi. Spesifik olan çocukluğum ya da lise yıllarım diye ayrım yapamayacağım. Daha iyi bir gelecek için çalışıyoruz hep ama nedense arkamızda bıraktığımız anlar daha mutluymuş gibi geliyor:( Ay niye böyle karamsarlığa bağladım bilmiyorum. Biraz da özlemekte çok haklı olduğum güzel anları yad edeyim o zaman.

Küçükken ananemin beni tezgaha oturtup birlikte bulaşık yıkadığımız zamanları özlüyorum.
Mahallede kuzenlerimle oyunlar oynadığım zamanları özlüyorum.
Boş derslerde vampir-köylü oynadığımız lise sınıfımı özlüyorum.
Kardeşimle masanın altına girip evcilik oynadığımız zamanları özlüyorum.
Derste sıra altından gizlice kitap okuduğum dönemleri özlüyorum.
İlkokulda su savaşı yaptığımız günleri özlüyorum.
Leblebi tozunu özlüyorum.
Lisede kütüphanede geçirdiğim günleri özlüyorum.
Ananemin yastıklardan ev yaptığı günleri özlüyorum.
Babamın film kiraladığı günleri özlüyorum.
SBS'ye hazırlandığım dönemi özlüyorum. (İlginç ama o günleri çok güzel hatırlıyorum, o zamanlar ders çalışmak, dersaneye gitmek eğlenceliydi.)
Annemin bana kitap okuduğu zamanları özlüyorum.
Dayımlarla güya karate yaptığımız, yemek yarışı yaptığımız günleri özlüyorum.
Her teneffüs masa tenisi oynadığımız günleri özlüyorum.
Serviste oynadığımız tüm oyunları özlüyorum.
Ruhsarı izlemek için erken kalktığım hafta sonlarını özlüyorum.