Konudan bağımsız kendisine aşık olduğum halde yaşatamadığım kalanşom, şu anda sadece gövde olarak hayata tutunmaya çalışıyor:(

Ben bile kendime hayret eder oldum artık. Az önce laptopu açmaya yeltendim, sonra içimden bir ofladım şimdi laptopun şarjı azdır, şarj kablosunu çıkar da tak da...eziyet gibi geldi bir an. Oysa aile evimdeki emektar bilgisayarım öyle miydi? Saatlerce aralıksız başında oturur kullanırdım. Acaba dedim bir masaüstü bilgisayar mı almalı? Şöyle güzel bir ekran, renkli bir klavye...diye düşünürken silkelendim de kendime geldim. Dedim yine bir tarafından ihtiyaç uydurdun. 

♫♪Beklerim yolunu aylar boyunca
Yeterki gel bana
Senede bir gün, senede bir gün
Senede bir gün, senede bir gün♫♪

Blogumla aramdaki ilişki buna evrildi: senede bir gün. Ama ben biliyorum ki ne kadar seyrek de gelsem artık buralara burası benim komfor alanım, kimsenin peki bundan bize ne demeyeceği, söylediklerimin ya da yazdıklarımın bir karşılık bulacağı, hiç yoksa kendim için geleceğe bıraktığım dijital bir kayıt.

Bu sefer de rotasız, plansız, ne yazmak istediğimden habersiz geliverdim. Sadece gelmek istedim. Hala hayatta olduğumun bir kaydı olsun istedim.

Bu sıralar hayat biraz telaşlı ama telaşın da tatlı olanıyla geçiyor. Dünya için küçük benim içinse büyük olan yeni bir evreye adım atmaya hazırlanıyorum. Benim için en büyük dönüm noktası atanıp orada bir hayat kurmaktı. Şimdi de bunu bir üst seviyeye çıkarıp kurduğum bu hayatı biriyle paylaşma kararı almış bulunmaktayım. Süreç şu an beni korkutuyor çünkü Türkiye şartlarında gereğinden fazla yorucu bir olaya dönüşüyor ama kalan ömrümü paylaşmak istediğim kişinin buna değer olduğunu düşünmek güç veriyor.

Bunun dışındaaaaa çok şükür 27 yaşımı da atlattım, 26'dan kalma dertleri tasaları atlattık gibi. Toparladık bazı şeyleri. Hayatı keşfetme hevesi yeniden uğradı. Bir şeylere merak salmaya tekrar başladım. İleriye umutlarım yeniden yeşerdi. Her şey çok güzel, kuşlar uçuyor falan değil tabi. Kötü günlerin illa ki olacağını maalesef kabullendim. Bazen bazı şeyler benim gücümün dışında oluyor ve tek yapabileceğim akışa bırakmak oluyor.

28'de denemek istediğim şeyler var. Mesela seramikle daha profesyonel anlamda haşır neşir olmak. Pandemi dönemi pişirmeden kuruyan seramik hamuruyla bir denemem olmuştu ancak ilerletmemiştim. Geçen hafta seramik atölyesinde kupa yapma imkanım oldu ve BAYILDIM. Bu sene bunu daha çok deneyimlemek istiyorum. Belki atölyeden ziyade kursuna gitmeyi deneyebilirim.

Uzun lafın kısası hayattayım canım blogum, ihmalkarlığımı affet.

İmza: buralara yeni gelmeyen, geri gelen biri.

çalışmamak için gerçekten mümkün olan her şeyi yaptım;

-tüm gün borsa takip ettim (yine de kazanamadım)
-yeni diziye başladım, çok da sevdim arka arkaya dört bölüm izledim (evet manifest senden
bahsediyorum)
-izlemek istediğim animeleri listeledim

1. natsume yuujinchou
2. donten ni warau
3. dororo
4. tokyo revengers
5. jujutsu kaisen
6. buddy dadies

-ev ahalisini dalgonaya boğdum (hala bıkmadık since covid 19)
-random bir film açıp mide bulantısıyla kapadım (raw, ne izledim, neden izledim, bari bir şeye bağlansaydı)
-ufak çağlı (bayağı ufak, odamın dışına taşmayan) temizlik ve düzenlemeler yaptım.

bilmiyorum daha ne yapsam da çalışmasam.
iki senelik fotoğrafçılık bölümünü dört seneye uzatan arkadaşınız bildirdi.

yaşayan bir ölüden kastım ben miyim yoksa bu eski blog mu?

bana iyi geldi, iyi geliyor, size de gelir umarım