Aşkın Postacısı-Denis Theriault
Çarpan su gibi
Kendine döner zaman
Hikayemizin kahramanı olan Bilido bir postacı. İşini aşkla yapan, milyonlar verseler bile kimseyle yer değişmek istemeyen bir postacı. Biraz da meraklı. Gündüzleri işini incelikle yapan Bilido'nun pek de etik olmayan bir huyu var: başkalarına gelen mektupları okumak.
Ulaştıracağı evrakların arasında şahsi mektuplara rastladı mı okumadan teslim etmeyen Bilidonun kötü bir niyeti de yok aslında. Çok istese de hiç mektup yazanı olmayınca o da kendini başkalarının mektuplarını okurken bulmuş biri Bilido.
Bilido bir sürü mektubun seyrine karışıyor ama yazdığı mektuplarla onu özellikle heyecanlandıran sadece biri var: Segolene. Segolene'in mektupları diğer mektuplardan çok farklı. Segolene'in mektupları her seferinde sadece 3 dizeden oluşuyor. Neyin nesi olduğunu bilmediği bu şiirleri okuması Bilidoya tarifi imkansız bir zevk veriyor ve gittikçe saplantı haline geliyor bu durum.
Şans eseri bu 3 dizelik şiirlerin Haiku denilen geleneksel Japon şiiri olduklarını öğrenmesiyle olaylar başlıyor ve Bilidoyla birlikte çok zevkli bir Haiku keşfine çıkıyoruz. Normalde şiire özel bir ilgim olmadığından haikudan da etkileneceğimi pek zannetmiyordum ama yanılmışım. Denis Theriault'un hikaye anlatıcılığından ve haikunun sade ama öz yapısından çok ama çok hoşlandım.
"Haiku, kalıcı olanla ruhani olanı birleştirmeyi hedefliyordu. İyi bir haikunun bir doğa göndermesi (kigo) içermesi veya sadece insanlara özgü olmayan bir gerçekliğe vurdu yapması idealdir." Sayfa 47
Hikayemizin kahramanı olan Bilido bir postacı. İşini aşkla yapan, milyonlar verseler bile kimseyle yer değişmek istemeyen bir postacı. Biraz da meraklı. Gündüzleri işini incelikle yapan Bilido'nun pek de etik olmayan bir huyu var: başkalarına gelen mektupları okumak.
Ulaştıracağı evrakların arasında şahsi mektuplara rastladı mı okumadan teslim etmeyen Bilidonun kötü bir niyeti de yok aslında. Çok istese de hiç mektup yazanı olmayınca o da kendini başkalarının mektuplarını okurken bulmuş biri Bilido.
Bilido bir sürü mektubun seyrine karışıyor ama yazdığı mektuplarla onu özellikle heyecanlandıran sadece biri var: Segolene. Segolene'in mektupları diğer mektuplardan çok farklı. Segolene'in mektupları her seferinde sadece 3 dizeden oluşuyor. Neyin nesi olduğunu bilmediği bu şiirleri okuması Bilidoya tarifi imkansız bir zevk veriyor ve gittikçe saplantı haline geliyor bu durum.
Şans eseri bu 3 dizelik şiirlerin Haiku denilen geleneksel Japon şiiri olduklarını öğrenmesiyle olaylar başlıyor ve Bilidoyla birlikte çok zevkli bir Haiku keşfine çıkıyoruz. Normalde şiire özel bir ilgim olmadığından haikudan da etkileneceğimi pek zannetmiyordum ama yanılmışım. Denis Theriault'un hikaye anlatıcılığından ve haikunun sade ama öz yapısından çok ama çok hoşlandım.
"Haiku, kalıcı olanla ruhani olanı birleştirmeyi hedefliyordu. İyi bir haikunun bir doğa göndermesi (kigo) içermesi veya sadece insanlara özgü olmayan bir gerçekliğe vurdu yapması idealdir." Sayfa 47
Not: Zaman içinde kitabın yayınevi ve buna da bağlı olarak adı değişmiş, ben okuduğumda Postacının Aşkı'ydı, şimdi Aşkın Postacısı olmuş. İkisi de kitapla uyumlu olduğu için bence sıkıntı yok. Sadece nostaljinin hatırına yazı başlığını ilk yazdığım şekildeki gibi bırakacağım, karışıklık olmasın diye açıklamak istedim.
Kitaptan bağımsız not: Bu yazının aslı bloggerın dediğine göre 14.05.2020'de yazılmış, ben daha da eskiden okuduğumu düşünüyorum ama hadi neyse bloga geç yazdım diyelim, yayınlanması 3 yılı buldu. Oysa resimler hariç yazı da hazır bekliyordu. Buradan da ne sonucunu çıkarıyoruz: vaktinden önce çiçek açmaz. Ordan buraya iyi bağladım bence, hadi kalın sağlıcakla iyi geceler.
